Wie : Karel (63)
Woonplaats : Garrelsweer met zijn vrouw Jasmijn (63)
Huis : De voormalige pastorie van de voormalige hervormde kerk, beiden rijksmonument
Te maken met : schade aan beide gebouwen, woont tijdelijk in containerwoning op eigen perceel

Na de aardbeving in Huizinge in 2012 keek Karel eens goed rond in zijn huis. “De scheuren in de muur waren gelijk duidelijk. Wat opviel en wat erger werd was de houten vloer in huis die los lag. Ook lag er in de gang een monumentale tegelvloer die begon te golven en waarvan de tegels loslieten. Karel meldde gelijk zijn schade. “We ontvingen drie keer een expert die de schades bekeek. Voor het repareren van de scheuren werd ons een bedrag van €14.000 toegekend. Wij vonden dat er ook aan de vloer iets moest gebeuren, daar was NAM het niet mee eens en daar kwamen we dan ook niet verder mee.”

In het begin van 2015 deed NAM hen een voorstel. Karel: “Het voorstel was om de schade niet te herstellen maar om zowel het huis als de kerk te verstevigen. Ons huis is een monument en men wilde daar graag ervaring mee opdoen.” NAM koos hun huis en een boerderij uit om als eerste mee aan de slag te gaan. Karel: “Begin vorig jaar is het gesprek gestart met NAM. In mei dit jaar zijn ze begonnen met de uitvoering van de versterking.” Hun huis wordt versterkt met behulp van Base Isolation waarbij de bovenbouw van het huis wordt losgekoppeld van de onderbouw van het huis. Karel: “Het resultaat is dat het huis niet meer op de oude fundering staat. Het huis is zelfs een meter omhoog ‘gevijzeld’. Onder het huis is een kruipruimte aangebracht met een stevige betonnen bodem die vastzit aan de grond. De vloeren op de begane grond zijn vervangen door een betonplaat. Deze is vastgemaakt aan de muren. Tussen deze nieuwe vloer en de bodem van de kruipruimte hebben ze glijplaten geplaatst, deze zorgen ervoor dat wanneer er aardbeving komt de schok onder het huis doorgaat.” In mei verhuisden ze naar een aantal containers in de tuin.  Karel: “We hopen eind februari weer in ons huis te kunnen”. Daarna is de kerk aan de beurt. Karel: “Ze zijn nu nog aan het uitwerken wat er precies moet gebeuren. De kerk gaat op een andere manier verstevigd worden. Men heeft het summier besproken. Binnen een paar maanden verwacht ik een concreet voorstel met hoe ze het gaan aanpakken.”

De versterking gaat in een redelijk tempo en dat is prettig geeft Karel aan: “Wij ervaren dat je de regie over je huis en ook een beetje over je leven kwijt bent. Als je iets aan je huis wilt doen, bijvoorbeeld schilderen, of je wil je keuken verbouwen dan wacht je toch eerst maar op wat NAM doet. De onzekerheid over wat NAM wil gaan doen is vervelend. Wij hebben het voordeel dat wij als eerste aan de beurt zijn. “

Het contact met het Centrum Veilig Wonen (CVW) liet in de beginfase te wensen over. Karel: “Onze ervaring met de schade-experts was gruwelijk. Ze sturen echt ‘onnozele Hansen’ op je af. Mensen die echt van niets weten.

De derde heb ik bijna het huis uit gestuurd, die beweerde dat een deur in huis niet wilde sluiten omdat die niet goed afgehangen was. En deze meneer kon vanaf de begane grond vanaf 30 meter vanaf het huis zien dat de schoorsteen recht stond. Wat echt niet zo was. Wij laten ons niet alles aanpraten, wij zijn mondig en dan kom je wel iets verder.” Nadat besloten was dat het huis werd meegenomen in het verstevigingsproject kregen Karel en zijn vrouw met het andere mensen te maken. Karel: “Alle lof voor het team van Arcadis en het contact met het uitvoerend team loopt plezierig. Lastiger is het met de laag erboven die af en toe denkt dat het wel heel veel geld gaat kosten en dan weer terugkomt op afspraken die eerder zijn gemaakt. Dan heb je je ergens op ingesteld en dan beginnen ze weer overnieuw. Zo besloten ze de gehele houten garage af te breken. Karel: “De houten garage zou teruggeplaatst worden met een betonnen vloer. Maar in de oude schuur lag een oude tegelvloer. Na een tijdje kwam men terug dat de betonvloer toch wel veel duurder was dan de tegelvloer,  dus hadden ze besloten toch maar weer een tegelvloer in de garage te leggen. En zo hebben we meer voorbeelden. Die communicatie is niet altijd goed.” Karel en zijn vrouw zijn gericht op de toekomst: “Wat ons betreft kijken we naar het resultaat dat telt, en dat wordt gelukkig prima, anders werd het wel heel zuur allemaal!”

Er ‘kriebelt’ hem nog iets. Karel: “In de media lees je dat het CVW en NAM zeggen dat als ze gaan verstevigen ze ook kijken naar de mogelijkheden om je huis energiezuiniger te maken. Wat ze daarbij niet zeggen is dat je dat zelf moet betalen. Wij hebben de keuken laten verplaatsen en de oorspronkelijk kamer en-suite deuren weer terug laten plaatsen. Dat zijn kosten die voor onze rekening kwamen. Dat vind ik logisch. Maar om een vloerverwarming in de betonvloer te krijgen en het plaatsen van een warmtepomp vergde nogal wat discussie. De vloerverwarming komt er wel, maar zelfs daar hebben we discussie over de meerkosten, terwijl nu geen radiatoren teruggeplaatst te hoeven worden. Een gemiste kans is bijvoorbeeld ook de funderingspalen.

Dit zijn stalen buispalen en die hadden heel goed gebruikt kunnen worden als bron voor geothermie, daar hadden we warmte uit kunnen halen. Er is niemand van hen die daar naar kijkt.”

Het leven in de containers is Karel nu wel zat. Karel: “In de zomer is het nog wel te doen maar nu wil ik wel erg graag weer terug in ons huis. Onze tuin is door de plaatsing van de containers en de werkzaamheden aan het huis een grote ravage. Een doorn in het oog van Yvonne, zijn vrouw. Karel: “De afspraak is dat ze alles weer in de staat brengen zoals ze het in mei aantroffen.”

Een tip

Karel geeft aan dat het hem heel erg heeft geholpen om vooruit te kijken: “Ik voel me niet zielig. Wij kijken vooruit naar wat uiteindelijk het resultaat is. Dat telt voor ons en we realiseren ons dat los van wie je de schuld geeft, wij hadden een mega probleem. We hadden schade en dat moest opgelost worden. Gelukkig mogen wij over een paar maanden weer in het huis wonen. Ik zou willen dat iedereen dat kon zeggen.”