TCMG Jaarverslag Achter de cijfers 3: Uitvoeringskosten

Uit het jaarverslag blijkt dat er voor elke euro schadevergoeding een uitgave van 0,78 cent aan uitvoeringskosten nodig is “mede door het kosten-intensieve traject van opname en beoordelen”. Dit is het beeld van heel 2019, dus inclusief de stuwmeerregeling, die een veel minder kosten-intensief traject kende. Voor het reguliere proces zal de verhouding dus al snel bijna 1 op 1 zijn. Daar kun je verschillend naar kijken. Een redenering zou kunnen zijn dat gezien de zorgvuldigheid van het proces en de intensieve begeleiding door bewonersbegeleiders een logische, verdedigbare en verantwoorde verhouding is. Maar je kunt je ook afvragen of de verhouding niet te scheef is en of het niet kosten-efficiënter kan zonder de aanvrager tekort te doen. De mogelijkheid van schadeherstel in natura wordt voorzichtig aangekondigd, maar dat duurt volgens ons al veel te lang. Een systeem waarbij meer dan de helft van de schades gewoon door een aannemer wordt opgelost waarbij de aannemer werkt binnen kaders en steekproefsgewijs wordt gecontroleerd zou snel een andere kosten-verhouding geven. En dat niet alleen, het zou bewoners ook daadwerkelijk meer ontzorgen dan het enkel beschikken over een bewonersbegeleider.

De enige reden waarom dit niet wordt ingevoerd is wantrouwen. Wantrouwen vanuit de (overheids-)instanties en vanuit de NAM (die nog steeds de rekeningen moet betalen) jegens de burgers. De eerste vraag die je krijgt wanneer je dit agendeert is: “Hoe voorkomen we dan misbruik?” Nou, niet. Dat voorkom je nu ook niet. Maar aannemers steekproefsgewijs controleren zal zeker een dempende werking hebben. En het geven van vertrouwen werkt op zichzelf al dempend. Het voelt minder goed om gegeven vertrouwen te beschamen dan om een zwaar controlerend systeem toch te slim af te zijn. En zeg nou zelf: wie gaat er voor zijn lol een aannemer scheuren laten repareren? Alleen omdat het kan? Om vertrouwen te krijgen moet je vertrouwen geven. En uiteindelijk houden we dan geld over voor daar waar het echt nodig is.

TCMG meldt nog dat zij verwacht dat de kosten-verhouding bij de start IMG zal verbeteren “wanneer de IMG nieuwe regelingen invoert die minder kosten-intensief zijn”. Bedoeld wordt de Waardecompensatieregeling en de regeling voor Immateriële schade. Die worden dusdanig gestandaardiseerd dat ze per geval niet veel uitvoeringskosten met zich mee hoeven te brengen. Maar om die verhouding dan uit te smeren over álle kosten en uitgekeerde schadevergoedingen is misschien een beetje opportunistisch. Het ontslaat ons niet van de verplichting om te kijken of ook de afhandeling van de fysieke schade niet efficiënter én bewonersvriendelijker kan.

Delen

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email